( و ما اصابكم من مصيبه‌ِفبما كسبت ايديكم و يعفوا عن كثيرٍ ) 132 اگر شما را مصيبتى رسد ، به خاطر كارهايى است كه مى كنيد و خدا بسيارى از گناهان را عفو مىكند . ( و ليخش الّذين لو تركوا من خلفهم ذرّيه‌ًضعافاًخافوا عليهم فليتّقوا اللّه و ليقولوا قولًاسديداً ) 133 بايد از خداى بترسند كسانى كه اگر پس از خويش ، فرزندانى ناتوان بر جاى مى گذارند و از سرنوشت آنان بيمناكند . بايد كه از خداى بترسند و سخن عادلانه و به صواب گويند . ( و لو ان‌ّاهل القري امنوا و اتّقوا لفتحنا عليهم بركات من السّماء و الارض و لكن كذّبوا فأخذناهم بما كانوا يكسبون . ) 134 اگر مردم قريه ها ، ايمان آورده و پرهيزگارى پيشه كرده بودند ، بركات آسمان و زمين را به رويشان مى گشوديم ، ولى پيامبران را به دروغگويى نسبت دادند . ما نيز به كيفر كردارشان مؤاخذه شان كرديم . ( من عمل صالحاًمن ذكرٍاو انثي و هو مؤمن فلنحيينّه حيوه‌ًطيّبه و لنجزينّهم اجرهم بأحسن ما كانوا يعملون . ) 135 هر زن و مردى كه كارى نيكو انجام دهد ، اگر ايمان آورده باشد ، زندگى خوش و پاكيزه اى به دو خواهيم داد و پاداشى بهتر از كردارشان عطا خواهيم كرد . ( و امّا الجدار فكان لغلامين يتيمين في المدينه و كان تحته كنزلهما و كان ابوهما صالحاًفاراد ربك ان يبلغا اشدهما و يستخرجا كنزهما رحمه‌ًمن ربّك و ما فعلته عن امري ذلك تأويل ما لم تسطع عليه صبراً ) 136 اما ديوار ، از آن‌ِدو پسر يتيم ، از مردم اين شهر بود . در زيرش گنجى از آنِ